Kijk eens naar boven

“Dat lijkt wel een vliegend hondje!” Mijn zoon wijst naar de blauwe lucht boven ons, die wordt onderbroken door een paar witte stapelwolken. We pauzeren even tijdens een wandeling. Op een klein heuveltje, omringd door stuifzand. Ik kijk om me heen, geniet van de mooie omgeving bij Radio Kootwijk. Zoonlief is gek op vogels spotten, die kijkt vaker omhoog dan ik. Door zijn enthousiasme over de wolken die allemaal ergens op lijken, voel ik me teruggeworpen in de tijd.

Ik ben een 14-jarige puber, die vooral geïnteresseerd is in haar uiterlijk. En in jongens die bewonderend naar mijn nieuwste looks zouden moeten kijken. Ik lig op mijn rug in het gras van een Antwerps stadspark. Samen met mijn beste vriendin mag ik  bij haar tante logeren. Alleen op pad gaan mogen wij bijna niet. Haar tante zit verderop op een bankje. Dus weinig kans om te flaneren om de interesse van leuke Belgische jongens te wekken. We kijken naar de blauwe lucht. En vergeten onze omgeving. We zien van alles in de wolken. Soms tegelijkertijd hetzelfde, soms snappen we elkaar niet. We maken er een wolkenwedstrijd van. Daar op onze rug in het frisse Antwerpse gras zijn we nog even kind. Het is de laatste keer dat ik naar de wolken kijk en probeer er iets in te zien. Het leven om mij heen slokt sindsdien mijn aandacht op, zelden kijk ik nog omhoog.

Tot die mooie eerste paasdag waarop mijn zoon met zijn vinger in de lucht wijst. Ik kijk omhoog en zie wat hij ziet. En neem me voor om wat vaker omhoog te kijken.

20150405_120256

 

 

Advertenties

Een beetje voor onszelf en een beetje voor de kids

Vakantie. Niks moet. Alles mag. Totdat je gezegend wordt met 1 of meer kinderen. Dan is vakantie ineens ‘als de kinderen het maar leuk hebben’. Nou daar ben ik het dus niet mee eens. Ik wil ook wel eens wat! We zijn graag actief op vakantie. Na een dag op het strand vervelen wij ons kapot. Dus er moet wel wat te doen en te zien zijn. Maar dan niet in de vorm van een recreatieprogramma op een drukke camping. Nee, liever in de natuur.

wpid-20150222_130005.jpg

Van de zomer gaan we naar Tsjechië, we huren een huis in ‘de middle of nowhere’, met eigen zwembadje. Omringd door rust en ruimte. Alleen duurt dat nog zo lang. En we zijn nu al aan vakantie toe. De keuze voor een Landal park, Hochwald om precies te zijn, deze voorjaarsvakantie, blijkt een schot in de roos.wpid-20150222_122645.jpg

Prachtige bossen, riviertjes, heuvels en dalletjes waar wij ons wandelhart op kunnen halen. En, niet onbelangrijk, de kids hebben het ook naar hun zin, want we sluiten de dag af met een duik in het zwembad en de ballenbak. Die combinatie zorgt ervoor dat er zonder gemopper wordt meegewandeld, zelfs door onze jongste, die nog wel eens zere benen heeft.

wpid-20150221_171620.jpgHet is heel simpel, we hebben allemaal vakantie. Dus doen we dingen die iedereen leuk vindt. Wij gaan zonder mekkeren mee zwemmen. Nou ja, papa dan, want ik moet natuurlijk wel een rustig tafeltje in de binnenspeeltuin bemachtigen. Waar je prima kunt lezen en latte macchiato’s kunt drinken.

De kids gaan mee wandelen, zonder ‘is het nog ver?’ En de hond? Die is al lang blij dat ze mee mag!

wpid-20150220_203238.jpg

‘Ik heb zere benen!’ Hoe maak je wandelen met kids leuk?

oppad7‘Tja die van mij houden niet van wandelen.’ Hoe vaak ik dat wel niet gehoord heb de laatste tijd. Die van ons wel. En dat posten we wel eens op Facebook. Lekker de natuur in met z’n allen. Met enige regelmaat krijg ik jaloerse reacties. Van moeders of vaders die ook wel eens op pad willen, maar ja, ‘kinderen en wandelen, dat gaat nou eenmaal niet zo goed samen. Ja, die van jullie, die wel.’ Alsof onze kids een bepaald wandel-gen hebben. Natuurlijk niet! Zet een kind onvoorbereid op een bospad en je zult inderdaad niet ver komen. Die van ons hebben het ook ‘moeten’ leren. Misschien leuk om eens op een rijtje te zetten hoe wij dat doen.
1. Zorg voor goed materiaal.
Fijn wandelen zonder elke 3 minuten ‘is het nog ver?’ te horen begint met goede schoenen. Zelf wandel je ook geen 5 kilometer op je kekke laarsjes, dus je kind ook niet. Koop goede wandelschoenen. Wil je niet veel geld uitgeven aan een bezigheid waarvan je niet weet of je (lees je kind) dit vol gaat houden? Check marktplaats. Zoek op Meindl, Jack Wolfskin en je komt genoeg tegen. Amper gedragen omdat kids snel groeien en ouders het wandelen te snel opgeven en dit blog niet hebben gelezen 😉 Wil je niets nieuws kopen, trek je kind dan gympen aan en kies een makkelijk wandelpad (zoek op ‘met wandelwagen begaanbaar’)
2. Oefening baart kunst
Zelf loop je ook niet zomaar ongetraind de Vierdaagse, dus van een kind verlangen dat het in een keer kilometers wandelt is vragen om mislukking. Begin met een korte wandeling van 2 kilometer. Een week later pak je er een kilometer bij. En zo bouw je het op totdat je samen een kilometer of 8 kunt afleggen. Afhankelijk van de leeftijd. Onze zoon van 7 loopt fluitend een tocht van 15 kilometer, maar onze jongste dochter is gelukkiger met 5 kilometer. Dus gaan we ergens tussenin zitten 🙂 Probeer als het even kan wekelijks te wandelen, dan blijft het in de benen zitten.op pad
3. Maak het leuk! Als ik tegen de jongste zeg dat we gaan wandelen krijg ik een dramatische scene. Ze is moe, heeft nu al zere benen. Zeg ik dat we op hertenjacht gaan, speurtocht of avontuur, dan heeft ze vaak wel zin. We laten onze kinderen zelf een rugzakje inpakken, waarbij ze uit allerlei snacks voor onderweg kunnen kiezen. Wat te drinken erbij en klaar. Soms gaan we op ‘schattenjacht’. Dan doen we een GPS-tocht waarbij de kids aan het einde een echte schat kunnen vinden. Check www.geocaching.nl voor ideeën.
4.Sporen zoeken
Natuurwijzer sporen-voorzijdeLeer je kind dat er van alles leeft in de natuur. Dat maakt het veel interessanter. Laatst trokken we erop uit met een leuke Natuurwijzer. Overal waar een dier komt laat hij een spoor achter. Dat kan een pootafdruk in de modder zijn, een stukje haar aan het prikkeldraad of gewoon een keutel in het gras. Aan de hand van het spoor dat een dier heeft achter gelaten, kunnen kinderen op de kaart zien welk dier het is geweest. En dat maakt het zoveel leuker om de natuur in te gaan. Deze leuke kaart kost nog geen 6 euro, en is stevig geplastificeerd.
4. Pauze
Stop regelmatig voor een pauze. Even op een bankje zitten en iets uit de rugzak pakken. Zo blijft het leuk.
5. Foto’s
Vaak vinden kinderen het leuk om te fotograferen. Geef ze die mogelijkheid. Zorg ook voor een goede verrekijker. Alles om de natuur te ontdekken.oppad6
6. Fantasie
Stimuleer je kinderen om hun fantasie te gebruiken tijdens het wandelen. Ze kunnen spelen dat ze boswachters zijn, dierenredders (zo is jongste dochter al heel vaak Dora geweest, terwijl haar broer dan Diego speelde) of ontdekkingsreizigers. Speel een paar keer mee en je zult zien dat ze dit uiteindelijk uit zichzelf gaan doen. Kun jij lekker ontspannen genieten van de wandeling.
7. Wissel af
Zoek van te voren uit waar je gaat lopen. Wissel een boswandeling eens af met een wandeling door de duinen. Of zoek een zandverstuiving op, favoriet bij onze kinderen. Een klompenpad is ook leuk om te doen, of een stadswandeling. Er is zoveel te ontdekken, kijk op internet en ga erop uit.

Veel wandelplezier!oppad2